Νευροαγγειολογία

Εγκεφαλικά επεισόδια από ανευρύσματα, αιματώματα/αιμορραγίες, αγγειακες δυσπλασίες

Διαβάστε το σχετικό άρθρο:

Ρήξη Εγκεφαλικού Ανευρύσματος - Γ. Στράντζαλης

 

Η αντιμετώπιση των ατόμων με αγγειακές παθήσεις του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης-νωτιαίου μυελού απαιτεί τη συνεργασία με την Πανεπιστημιακή Κλινική Εντατικής Θεραπείας, εφόσων η κατάστασή τους είναι σοβαρή (κώμα). Η Κλινική, σε συνεργασία με το ακτινολογικό τμήμα, προσφέρει τη δυνατότητα άμεσης διενέργειας αγγειογραφίας εγκεφάλου ή νωτιαίου μυελού, καθώς και επέμβασης για την αφαίρεση αιματώματος, ανευρύσματος ή αγγειακής δυσπλασίας. Οι επεμβάσεις στα αγγεία του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού διενεργούνται με Χειρουργικό Μικροσκόπιο

Αγγειακές Παθήσεις των άκρων - έλκη (πληγές)

Συνήθως πρόκειται για άτομα με σακχαρώδη διαβήτη και αγγειοπάθεια των κάτω άκρων. Στις περιπτώσεις αυτές στην Κλινική μας τοποθετείται Ειδικός Ηλεκτρονικός Διεγέρτης (Βηματοδότης) που ερεθίζει τα νεύρα των αγγείων και επουλώνει τα έλκη.

Εισαγωγή

Ανεύρυσμα ονομάζεται κάθε παθολογική διεύρυνση ή διάταση του αυλού μιας αρτηρίας σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος. Τα πιο συνηθισμένα εγκεφαλικά ανευρύσματα είναι τα συγγενούς αιτιολογίας. Συνήθως, εκδηλώνονται με υπαραχνοειδή αιμορραγία (ΥΑ), ενώ σπανιότερα με ενδοκοιλιακή ή ενδοπαρεγχυματική αιμορραγία. Τα μη ραγέντα ανευρύσματα παρουσιάζονται με εστιακή νευρολογική σημειολογία (ομόπλευρη μείωση οπτικής οξύτητας ή οφθαλμοπληγία, ψυχονοητικές διαταραχές κ.α) ή με επιληπτικές κρίσεις.

Η συχνότητα της ΥΑ είναι 1:10.000 κατοίκους ετησίως. Mε βάση το ποσοστό αυτό στην Ελλάδα θα πρέπει να αναμένονται 1000-1100 ασθενείς ετησίως. Στο 80%-90% η ΥΑ οφείλεται σε ρήξη ανευρύσματος, ενώ στο 5% σε ρήξη αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας.Στη μεγάλη πλειοψηφία του υπολοίπου 10-20% δεν ανευρίσκεται παθολογικό αίτιο («μη ανευρυσματική ΥΑ»), ενώ ένα πολύ μικρό ποσοστό πάσχει από νοσήματα όπως διαταραχές πήξης, θρομβοπενία, λευχαιμία, αγγειίτιδες, νεοπλάσματα. Μεγάλες νεκροτομικές μελέτες έδειξαν ότι η συχνότητα εγκεφαλικού ανευρύσματος στο γενικό πληθυσμό είναι 2%, ενώ το 1/2 αυτών θα εκδηλώσει τη ρήξη που συνήθως συμβαίνει μεταξύ 45 και 65 ετών (στο 75% των ασθενών). Η πλειοψηφία των ανευρυσμάτων (80%) έχει μέγεθος μικρότερο των 1cm. Σε ότι αφορά στην κληρονομικότητα μελέτες έχουν δείξει ότι η πιθανότητα ανάπτυξης εγκεφαλικού ανευρύσματος, μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού, είναι 10-15%.Είναι μεγάλη λοιπόν, η σημασία του προληπτικού ελέγχου όταν υπάρχει υποψία οικογενούς επίπτωσης. Σε οικογένειες όπου παρουσιάζονται ανευρύσματα σε δύο αδέρφια ή σε γονιό και παιδί, θα πρέπει να διενεργείται αγγειογραφική διερεύνηση και των υπολοίπων μελών. Η διερεύνηση αυτή, σήμερα γίνεται με την αναίμακτη μέθοδο της μαγνητικής παναγγειογραφίας ή της τρισδιάστατης αξονικής αγγειογραφίας.

Το 20% των ασθενών με ρήξη εγκεφαλικού ανευρύσματος «δεν προλαβαίνει να φθάσει στο νοσοκομείο», ενώ ένα 20% είναι συνήθως σε βαθύ κώμα, κατάσταση που επιδρά αρνητικά στη μεθαιμορραγική πορεία και επηρεάζει δυσμενώς τα επεμβατικά αποτελέσματα. Το υπόλοιπο 50-60% των ασθενών, (περίπου 500-600 για την Ελλάδα), που βρίσκεται σε καλή νευρολογική κατάσταση, «δικαιούται» να υποβληθεί σε πρώιμη επέμβαση (κρανιοτομία ή εμβολισμός) με ταυτόχρονη μείωση της πιθανότητας νέας  αιμορραγίας και ανάπτυξης εγκεφαλικής ισχαιμίας (αγγειόσπασμος). Βέβαια, πέρα από το 20% των ασθενών που καταλήγει ακαριαίως. Ένα επιπλέον 30% παραμένει σε άλλες κλινικές για τους παρακάτω λόγους: (α) η πολύ βαριά κατάσταση-αναπηρία (οπότε και δεν έχει έννοια η επέμβαση) και (β) η αρχικά λανθασμένη διάγνωση.

Συμπερασματικά, με βάση τα διεθνή δεδομένα, στην Ελλάδα ο συνολικός αριθμός των ασθενών σε καλή νευρολογική κατάσταση, που «δικαιούνται» διακομιδής σε νευροχειρουργική μονάδα είναι περίπου 500 – 600 ετησίως.